Στην καρδιά του κήπου, η Καταρίνα κραδαίνει τις διπλές λεπίδες της, μετατρέποντας φυτά που γεννιούνται από τις πιο οδυνηρές αναμνήσεις σε κλαδιά ελπίδας και υπόσχεσης γεμάτα αφθονία. Οι λεπίδες της είναι εξίσου δυνατές στη μάχη, σε περίπτωση που ένα σκιώδες πλάσμα ξεγλιστρήσει από τον συνάδελφο κλαδευτή της, τον Υασούο. Κόβοντας την σήψη, φέρνει την υπόσχεση ανανέωσης της άνοιξης.