โฆษณา
โฆษณา
ภายในอาภรณ์ไว้ทุกข์อันงดงามที่สุดของเธอนั้น Sona ได้บรรเลงบทเพลงไว้อาลัยให้กับผู้เป็นวีรบุรุษ ด้วยสองมืออันเงียบงันนี้ เธอบรรเลงทำนองที่ดังกระหึ่มกึกก้องด้วยสุรเสียงแห่งชัยชนะ จากนั้นก็ลดหลั่นลงกลายเป็นเงาเสียงอันขมขื่นของความโศกเศร้าที่แผ่วเบา เพื่อรำลึกถึงการจากไปสหายผู้ล่วงลับ การแสดงของเธอในครั้งนี้ คือการเล่าขานเรื่องราวของเขาในรูปแบบของบทเพลงที่ไม่มีวันตาย และไม่มีวันถูกลืมเลือน